It’s a kinda magic. Dat ben je niet gewend van Prado, een ‘gewone’ detectivethriller waarin een behoorlijke vleug magie verwerkt zit. De invalshoek van de auteur is meer bescheiden, geen grootse Lord of the Rings-achtige queeste om het ultieme kwaad te bestrijden, in De gestolen Triskel is de cast immers beperkt, net als de actiescènes. Zelfs de duivelse figuur schrikt matig af, alsof Prado nog steeds de jongere lezers niet wil afschrikken en het gevaar met een artistieke mantel der liefde wil bedekken. Hoewel, zo liefdevol is dat humane gedrag toch weer niet. Je hebt altijd wel een verdorven ziel die à la Faust een verbond met de duivel wil aangaan. De gestolen Triskel is een verrassende fabel in wonderlijke kleuren verteld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *