Naar de roman van Conan Doyle, helaas durft Roger Seiter hem niet te actualiseren, te moderniseren. Op een zeurderige toon beschrijft hij traagjes Nigels levensverhaal, de idealist die in de voetsporen van zijn roemrijke vader wil treden. Zonder schwung, archaïsch, zonder panache verzinkt Seiters adaptatie in het niets vergeleken met de verstripping van George RR Martins De Hagenridder. Uiteindelijk oogt de strip mooi, alleen eigent Gine zich heel wat vrijheden toe qua anatomie en perspectief, een haast Middeleeuwse beschouwing als ondermijning van het realisme. Sir Nigel, mooie boekuitgave, alleen zoutloos. Er schuilt toch een stukje Holmes in het verhaal: Samkin Aylward is de Watson-buddy voor Nigel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *