Uitgever Hum heeft het voordeel te kunnen kiezen uit het enorme aanbod van originele Tex Willer-verhalen. En je moet toegeven. Ofwel is het niveau van al deze westernfumetti’s zo hoog, ofwel plukt Hum er de meest kwaliteitsvolle uit. Telkens is het genieten wanneer zo’n superdikke Tex verschijnt, meestal geproduceerd door een (ouwe) rot uit het vak. Op de cover van Eigen rechter prijkt de naam Alfonso Font, wederom zo’n sterke visuele rasverteller die ook nog eens kan tekenen. Tweehonderdzesentwintig pagina’s, het equivalent van een ‘grafische roman’ die epische proporties aanneemt zelfs met een bescheiden cast. En hoewel je Font in andere reeksen vaak beschuldigt van hoekig te zijn, hierin zo’n realistische stripdynamiek, klasse. Het gegeven is simpel: wraak. Mag je voor eigen rechter spelen met Tex Willer in de buurt? Ook in deze strip worden de kantjes van de moraliteit eraf gelopen. Tot hoe ver kan je gaan?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *