Verrassend, een integrale die teruggrijpt naar het origineel, ongedrukte zwartwit-tekenwerk van een artiest in plaats van te kiezen voor de reproductie van de eerste kleurenedities. In deze versie kan je de grootse glorie van Jijé ontdekken en bewonderen. Genieten is het alvast van de inkt’vlakken/lijnen’ waarmee de auteur speelt. De reden van deze keuze lees je in het dossier, net als de interessante omkadering rondom Jijé’s vrijheid het verhaal te sturen naar eender welke richting where the wind blows. Go with the flow was duidelijk zijn leuze, zich moeilijk kunnen binden aan een vooropgezet plan. Over Golden creek: Jijé duidelijk van alle markten thuis. Na de cartooneske Robbedoes-stijl waagt hij zich ook aan het realisme. Een gestileerd realisme weliswaar. En wat een mooi gebalanceerd zwartwitwerk, zo duidelijk leesbaar in contrast met het groezelige, meer gedetailleerde Blueberry-aspect van Giraud. Jijé ontvoogdt zich van Red Ryder en heeft meteen zijn grip op een eigen western met Mexicaanse roots. Rechtschapen vecht de eervolle Jerry tegen het gespuis dat de gewone mens het gewone dagelijkse leven dwarsboomt. Toch is Spring niet zo naïef dat hij zich voortdurend in de luren laat leggen. Zestig jaar oud en nog steeds zo veel klasse. Te ontdekken. Over Yucca Ranch: je kan de ergernis van scenarist Rosy begrijpen wanneer Jijé zich niet strikt aan het voluit geschreven verhaal houdt en via bochtenwerk de schrijfintenties aan zijn laars lapt. Het plezier van de artiest zit hem in de kijk op Pancho, vooroordelen ten opzichte van deze Mexicaan met Indianenroots voeden de angst en het wantrouwen. Zelfs Spring is er onderhevig aan. (On)Bewust schermt Jijé met (anti)racisme, vooruitstrevend. Yucca Ranch, Jijé te paard in volle galop.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *