Gek, dat dossier voorin geeft je zo’n zin om naar Champrosay af te zakken om dat memorabele huis van Jijé te kunnen bewonderen, daar waar ook Gir, Mézières, Boucq, Rossi en Mouminoux vertoefden of passeerden, net als in Monets huis te Giverny. Documentalist Capart brengt de getuigenissen van de auteurs zo aanstekelijk samen dat je erop uit wil trekken. Voorts weer een mooie verzameling reproducties van documenten. Over De ongeluksranch: schande, o schande, mocht je voorheen de schoonheid en klasse van dit werk nooit eerder gezien hebben. De ‘godfather’ van de Europese westernstrip bewijst hiermee torenhoog boven de middenmoot uit te torenen. Die prachtige, summiere landschappen (zie de beginscène van Oom Toms laatste wil), steeds dat efficiënt gebruik van licht en schaduw (de rotspartijen) of de profielen van de protagonisten. Dit is esthetisch zo mooi en soms zelfs enorm accuraat. Zelfs al steekt dat tikkeltje van typische uitgerokken anatomiefiguren de kop op, met eveneens die karikaturale karakterkoppen, Jijé is een rasverteller die zich niet laat vangen door overtollige informatie en wollige dialogen. Zo gracieus en groots. Over De 3 baarden van Sonoyta: een verslaggever ter plekke die Juan Giraudo heet, duidelijk dat Giraud bij Jijé al kind aan huis was. Wat een sterk, eenvoudig verhaal over een bankroof die pas vele jaren later zijn ontknoping kent. En dat allemaal dankzij hulpsheriff Spring! Met eveneens een hoofdrol voor Ruby, Jerry’s zelfstandige paard. Geniet van de heldhaftige scènes (platen 20-21-22 en 40-41). Met zes tot acht kaders per pagina schetst de auteur een volwaardig dynamisch actieverhaal. Wie is de befaamde scenarist Acquaviva? Over Fort Red Stone: interessant boek om te analyseren. Op zowat de eerste helft van het boek zijn de originelen niet ondertekend en zelfs stijlkundig lijkt dit eerder terug te grijpen naar de beginperiode in het oeuvre van Jijé. Waarom bovendien die eigenaardige signatuur op de platen 27 en 28, Jijé anders dan op de typische 34-35. Alsof de meester slechts op het einde zelf weer opduikt. Verraad en kuiperijen terwijl een militaire wachtpost bedreigd wordt, dateert van 1960 en is nog altijd even tijdloos. Wie is de slechterik? Wat zijn de motieven? En vooral: hoe deze omsingeling te overleven? Fort Red Stone, steengoed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *