De grandeur en overdaad is een belangrijk onderdeel van Kronieken van de Zwarte Maan: overladen dubbelpagina’s, bombastische en helse decors graag exploderend in bloederige veldslagen. Toch lijkt alles in dit zestiende deel meer beheerst. Dat komt omdat Patrice Angleraud voor finesse heeft gekozen. Het wordt hierdoor des te aanschouwelijker en zelfs overzichtelijk. Schrijver Froideval is ondertussen volledig ontspoord, herlezing van de voorganger Terra Secunda – boek 1 is noodzakelijk. En met dat dit een overgangsalbum is, staat meteen achteraan de poort open voor het vervolg. Dit zestiende deel, een prettig en vooral mooi annex indrukwekkend weerzien. Knap van Angleraud.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *