Mythisch schrijver Jack London staat centraal, Malik put geregeld uit diens oeuvre en citeert naar hartelust frangmenten uit Martin Eden. Een beetje de reflectie van de persoon Archie Cash zelf? Hoewel, deze wordt toch niet gedreven door zelfmoordneigingen. In zijn genre illustreert Mailk vaak prachtige pagina’s die nog steeds het hoge testosteron-gehalte van zijn Charles Bronson-achtige hoofdfiguur glorifiëren, alleen is het nietige scenario van Brouyère (of heeft Malik alles naar zich toegetrokken en vermeldt hij de auteur uit beleefdheid) zo chaotisch dat het je niks kan schelen wie London uitschakelde. Malik en Brouyère proberen er te veel in te stoppen waardoor de stoppen van menig personage doorslaan. Malik heeft dringend iemand nodig die hem in het gareel houdt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *