Wat een nutteloze tijd- en geldverspilling. Uiteindelijk worden hierin twee figuren op een pied de stal geplaatst, naast David-Néel ook Marie-Madeleine Peyronnet. Zeurderig dramt deze laatste zo door over de beproevingen om de erfenis van de ontdekkingsreizigster te vrijwaren. Maar waarom? Voor een habbekrats, terwijl er geen enkele bezieling van de pagina’s spat. Irritant en ongeïnspireerd met tekeningen die evenmin overtuigen. Waarom trouwens het heden monotoon weergeven terwijl het verleden in kleur is? Onbegrijpelijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *