Een verstript sprookje met Douwe Dabbert die langs de zijlijn staat en niet kan interveniëren. Ook niet nodig, want Eind goed, al goed. De mens, met al zijn onhebbelijkheden, maar evenzeer met al zijn goedheid, tenn voeten uit. De wereld rond met Thom Roep en Piet Wijn, nu in koudere oorden. Met wederom eens het prachtige moraalverhaal dat eendracht macht maakt. Hoe de talenten van elk ingezet worden om het doel te bereiken. Het schip van ijs, ondanks de kilte van de omgeving, zo hartelijk warm.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *