De Blauwe reeks-verhalen lezen zoals ze vroeger verschenen, dat kan je enkel wanneer je over de originele Kuifje Weekbladen beschikt. Toen ze gepubliceerd werden in albumvorm werden ze herhaalde malen aangepast, toch zeker de latere heruitgaven én werd er geknoeid met het herdrukken omdat het oorspronkelijke bronmateriaal niet meer voorradig was. Zo ook deze zoveelste re-editie. Nu met de opgekuiste platen (vettere lijnvoering), een actueler taalgebruik en heringekleurd. Hoe goed gerealiseerd ook, de bron heb je niet meer in handen. En toch slaagt Standaard erin de melkkoe leeg te zuigen, dit keer verrijkt met een uiterst interessant dossier. Dus ja, waarom niet. Je leest dan wel de avonturen niet meer, je krijgt nog eens een andere inkijk op de ontstaansgeschiedenis van een mythische reeks. Over Het Spaanse Spook: een sublieme klassieker van formaat, een perfecte combinatie van actie met humor. Het spannende verhaal in een semirealistische, historische context brengt Vandersteen ondanks het opgekuiste karakter (de nobelere inborst van Lambik, de blonde lokken van Wiske) toch dat volkse weer naar boven, het Breugheliaanse viert hoogtij. Slapstick meesterlijk gecomponeerd (pagina’s 16 en 17), voorspelbare gags die je al vele malen herhaald hebt zien worden, nu als dragende pilaren van dit meesterwerk. Bovendien met sublieme scènes in en rond het Brusselse Stadhuis. Zelfs al heeft Vandersteen zich op Fosters Prins Valiant gebaseerd, hij verheft plagiaat tot een kunst. Over De Bronzen Sleutel: Vandersteen op zijn best, de lachende vissen nog voor Lambik het water in zal tuimelen (plaat 4, kader 14). Hoe realistisch kan je Lambik tekenen (12-5)? De Bronzen Sleutel vormt een onderdeel uit de hoogdagen van Studio Vandersteen. De geraffineerde klare lijn die Hergé introducerde via het Kuifje Weekblad zorgt voor zo’n verfijndheid en elegantie in de tekeningen (jammer dat het bronmateriaal niet voorhanden is, soms is de reproductie pover en de aflijning vaak gekarteld verschijnt), met een grandioos avontuur vol humor, actie en mysterie eindigend met een immense War of the Worlds– of Godzilla-climax. Natuurlijk houdt de auteur er de spanning in door rond de pot te draaien (de gemaskerde man die het later wel een keer zal verklaren, wat bevindt er zich achter de deur waar je de bronzen sleutel voor nodig hebt), steeds wordt dat opgevuld door koldereske tussenpozen. Die bronzen sleutel is goud waard.Over De Tartaarse Helm: Vandersteen moest van Hergé dan wel het volkse met haar plaaatselijke mythes bannen, toch komt er in de blauwe reeks heel wat magie aan te pas. Hier dankzij de hypnose die hen verplaatst naar het Brugge van de XIIIe eeuw. Wie had verwacht dat dit zo’n groots avontuur zou opleveren in de voetsporen van Marco Polo. En dat allemaal met de Tartaarse helm als centraal gegeven. Vriendschap en verraad. List en trouw. Respect en lafheid. Doorzicht en ondoordacht. De spilfiguur is Lambik die heldhaftig steeds zijn moed bewijst, met voldoende struikelende en stuntelige capriolen die zorgen voor de komische noot. Wie wil op deze manier -ongeschonden- ook niet uit een avontuurlijke droom ontwaken? Wat een klassevol en instructief avontuur. En over De schat van Beersel: een van de hoogtepunten uit de Vlaamse stripgeschiedenis. Ten eerste ligt dat aan het karakter van de hoofdpersonages. De vastberadenheid waarmee Lambik zich manifesteert in het verhaal is overweldigend. Heroïsch gaat hij geen enkele uitdaging uit de weg. Integendeel, hij evoceert ze. En ondanks diens robuuste verschijning, is de man zo komisch kwetsbaar. Ten tweede is Wiske een even getalenteerde jongedame die elegant huishoudelijke taken vervult en tegelijkertijd handig met pijl en boog overweg kan. Met Suske in haar kielzog vormen de twee pubers (eerder adolescenten) een doortrapt team. Een extra troef in deze Schat van Beersel is de onvervaarde jonkheer Philip. Zijn jeugdig enthousiasme levert heerlijke scènes op. En al wordt De Schat van Beersel doordrenkt met ellenlange, beschrijvende passages, de balans tussen tekst en tekeningen is nog steeds perfect in evenwicht. Vooral wanneer dankzij Priems hulp het verleden heden wordt en hij de helden terugkatapulteert in de tijd, dan bloeit het verhaal helemaal open. Elegantie, humor, actie en een dynamische plot. Wat wil je nog meer?

9,5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *