De oorspronkelijke harde kaftbundel opgedeeld in twee stukken, achterin zonder de schetspagina’s. Dat Bertolucci uitzonderlijk knap (dieren) kan tekenen, bewees hij al met Love. Gelukkig zijn ook de contouren van mensen hem niet vreemd. Toch vereenvoudigt hij het realisme en gebruikt de artiest veel simpelere, haast komische figuurtjes, al draagt het magische fantasy-gehalte daartoe bij. Wanneer in dromen of geestesverschijningen mensen dan wél opdraven, gebruikt Bertolucci een schitterende, originele ets-achtige techniek (pagina’s 71-72-73-74 in deel twee). Terwijl je mee op ontdekkingstocht gaat en Sprietjes sporen nauwgezet volgt, is het voor de lezer een identieke zoektocht naar de ware toedracht van haar queeste. En hoewel je denkt dat Brrémaud slechts zit te freewheelen, zonder weldoordacht plan het frêle meisje een onmogelijke opdracht laten uitvoeren, is de cirkel op de laatste pagina verrassend sterk rond. Schetsmatig getekend, net als het verhaal, losjes en lezend als een trein. Het is geweldig genieten van zo’n dik boek dat vlotjes voorbij raast. Te ontdekken voor wie een ultieme laatste reis wil aanvangen.

8/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *