Mathieu Lauffray lijdt geen schipbreuk op de boot van Robert E Howard, hij is zo galant zijn vrije bewerking van diens novelle toe te geven. Weg van Dorison doet hij het nu volledig alleen, zonder scheepsmaatje de belevenissen van een doorslechte piraat die omgeven door nog grotere smeerlappen met slechte inborst uiteindelijk toch sympathie opwekt. Hoe komt de man in zo’n benarde beginsituatie terecht? Het wordt vrij snel duidelijk. In Raven zet Lauffray Schateiland-avontuur verder, stoere zeebonken die elk streven naar rijkdom en daardoor onwaarschijnlijke avonturen beleven. Alleen moet je soms elf het vuur aan de lont steken. Luchtiger dan een Dorison en da’s positief.

7,5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *