Elke andere Marsu is beter dan het zoveelste album van Batem en Colman. Jonge auteurs geven hun frisse visie op de besloten leefwereld van de Marsupilami. Naast de beweeglijke animatie-achtige benadering vol modernere tekeningen zijn er twee fantastische kortverhalen die opvallen. Muzikaal gras van Renaud Collin verwerkt een stukje hedendaagse asielproblematiek van het opgesloten dier in de zookooi. De diepmenselijkheid spat van de pagina’s. Innemend en ontroerend (8/10). Echter hét hoogtepunt steekt helemaal achterin. Berenkoningin Mobidic bezorgt je via Chamblains scenario een brok in de keel. Niet a day in a lifetime van het gele zwartgevlekte diertje, wel a life quasi in a daytime. De laatste prent is zo hartverscheurend. Je dacht even dat die woordloze novelles amper impact hebben, mispoes. Dit laat je onmogelijk onberoerd (9/10). De compilatie is dan zelf gewoon, Requiem en Muzikaal gras zullen nog lang nazinderen.

7,5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *