Je hebt van die boeken die door de typografie ontsierd worden, De levende dood is er zo een. Uitgever Dark Dragon zorgt niet voor uniformiteit tussen het elegante lijnenspel in de tekeningen en de gezochte lettering. Dit keer gek genoeg geen verwijzing naar Stefan Wul op de cover, hoewel de uitgever er voorheen een weinig succesvolle collectie aan wijdde. Tot zo ver de negatieve prietpraat, want voor de rest is dit een fantastisch boek. Enerzijds door het beklemmende verhaal van de herboren dochter, als een Little shop of horrors en à la Frankenstein zich kerend tegen haar creator. Wetenschappelijke fiction in de toekomst met toch een sterke vleug negentiende-eeuwse gothic-fantasiehorror in. De adaptatie van Vatine is op maat geschreven. Anderzijds is er Varanda’s sublieme weergave. In het begin nog open en luchtig totdat de sfeer omslaat en de duisternis de overhand neemt. Griezelig verstikkend, als een Invasion of the body snatchers jou wurgend in het weinig hoopvolle perspectief. Arceringstechnieken à la Andreas, je ziet het graag. Varanda bedient je op jouw wenken.

8/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *