Nu mag Nero-liefhebber Tim Vandenput, burgemeester van Hoeilaart, negen bladzijden lang het woord voeren en zijn liefde voor Sleen bezingen. Ook Mark Eyskens komt even aan de beurt. Om echter de collectie van superverzamelaar Kerremans op te waarderen, worden diens bij Stallaert bestelde opdrachttekeningen rond heruitgaves van Piet Fluwijn & Bolleke (recreaties van oude Nero-covers) ook hierin opgenomen. Een beetje onbegrijpelijk dat Stallaert daar zo veel tijd in stopte ter glorie van één persoon. Over Windkracht 2000: Sleen ten voeten uit: Dit is geen windvlaag meer. Dit is zeker Windkracht 2000? En zo heb je meteen in kader 68 de verklaring voor de albumtitel. Meer wordt er niet over gerept. Even grabbelen in het verleden en Sleen grabbelt Tante Eusebie uit De Ring van Petatje op. Na zovele jaren is het mens nog steeds niet veranderd. Genieten van het verhaal doe je niet, van de tekeningen des te meer. Vooral van het Brusselse decor voorin. Over De vijfurenboom: Dehaene, een minder geslaagde karikatuur van Stallaert (strook 2, kaders 1-2). Nero verhuist om onbekende redenen van zijn tramgebouw naar een villa in Groendaal (5), iedereen helpt mee, maar vooral Jan Spiers bijdrage is indrukwekkend. Adhemar is ziek en kan enkel genezen worden met de zaden van de vijfurenboom. Zoals steeds, veel gedoe om niets. Straffer nog, dit keer weinig gedoe om niets. Een quasi non-verhaal dat na tweederde al is opgelost. Vlug nog een annex in Rusland eraan breien om de toenmalige president Boris Jeltsin voor schut te zetten. Prachtig hoe Stallaert zich weer eens in de decors uitleeft. Van een uitslover gesproken. Over De Grote Shimboem: Petoetje en Petatje op avontuur in het land van de rijzende zon. Daar gaan ze de confrontatie met de Grote Shimboem aan. Een weinig memorabel verhaal. Eventjes een uitstap naar Japan met Petoetje en Petatje, hoewel een echte toeristische rondtrip krijg je niet echt. Absurd genoeg belanden de twee hoofdrolspelers in Papoea Nieuw Guinea. De grote shimboem, saai en irrelevant. De zes op tien is zoals steeds voor Stallaerts tekeningen, eigenlijk draagt hij de strip. Over Het Hik-virus: hoe verlos je iemand van een kwaadaardige hik? Tuizentfloot loopt verdwaasd door de straten van Brussel rond en wordt geteisterd door de hik. Wie hem aanraakt of omgekeerd, neemt het ongemak over. Wetenschappelijk niet verantwoord. Een non-verhaal dat dertig pagina’s aanhoudt. Geniet van de onwaarschijnlijk mooie weergave van bestaande en niet bestaande Brusselse achtergronden. Herken alvast het Koningsplein, de Kapellekerk, de Regentschapsstraat. Met een bijrol voor politicus Verhofstadt (35-1) en Catharina Kochuyt (39-3). Let op de Brusselse kantspecialiteiten (61-2) of de opzienbarende krantentitels aan de kiosk (11-1). De bekleding bij de Pheips (65-1). Slapstick (93 tot en met 96). Het Hik-virus is eerder een kijkboek.

6/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *