Bastien Vivès koppelt zich aan Martin Quenehen om trauma’s van een Quatorze Juillet-aanslag te recycleren. Nationale feestdag schippert dan ook tussen een psychologische thriller en een verwerkingsproces, maar dan helaas noch het ene noch het andere voldoende uitgespit. De opbouw intrigeert en houdt je tot het einde in spanning, met een te luchtige, onbevredigende ontknoping als resultaat. Nochtans bevat de plot voldoende potentieel, totdat de auteurs beslissen er een spektakelstuk van te maken. Hoe geloofwaardig ben je als ‘dorps’politieman wanneer je zelf het recht in eigen handen neemt. Het is die insteek die de plot afzwakt. Enkel een Batman-kostuum ontbreekt. Klinkt hard voor Bastien Vivès, van hem wil je enkel uitstekende albums lezen, niet zo maar een tussendoortje. Al is zelfs een gemiddelde Vivès nog altijd beter dan het gros dat verschijnt.

6/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *