Zidrou wist zich voorheen altijd te omringen door sterke tekenaars om zijn beeldromanverhalen te visualiseren. Dat gaf vaak een geweldige synergie met meestal een klassevol resultaat. Met een stijgende productie en specifieke vragen van artiesten zelf om voor hen iets te schrijven, verlegt de scenarist duidelijk de drempel. En pardoes liggen er twee strips van Zidrous hand gelijktijdig in de winkel en dat gekoppeld aan twee Nederlandstalige artiesten. Voor Zidrou de manier om zijn naam en faam ten noorden van de taalgrens te installeren, voor de artiesten een kans om hun bedje in Frankrijk te spreiden. Toch kan de keuze van Aimée de Jongh als graphic novellist niet concurreren met noch tippen aan de klasse van Porcel, Lafebre, Beuchot en Springer. De Jongh is efficiënt en verlevendigt weliswaar, toch missen haar personages artisticiteit en gelaagdheid. Rimpels alleen zijn niet voldoende. Net als dat vluchtige bij Davodeau waar de klemtoon vooral ligt op vertellen. Jammer, want bloesems in de herfst is een heerlijk luchtig verhaal, met als leitmotiv dat je nooit te oud bent om uit je dak te gaan, lees: de liefde te vinden. Al gaat Zidrou wel ver om zijn romantisch Dolly-zaadje te planten met een onwaarschijnlijk eindpunt als bestemming. Verwelkt is bloesems in de herfst gelukkig niet.

7/10

2 Replies to “Bloesems in de herfst (herdruk harde kaft)”

  1. Hi Erik, uiteraard is het stom om feedback te krijgen dat iemand het niet eens is met je recensie. Maar toch heb ik het moeilijk met je oordeel over het werk van Aimée. We hebben heel lang moeten wachten op het moment dat er nig eens sterke tekenares met een duidelijk identificeerbare en persoonlijke stijl in het Nederlandstalig gebied opstond. Ik vind haar keuzes in dit boek mbt kadrering, ritme en leesbaarheid uitstekend en een grote stap voorwaarts tov haar eerder werk. Het boek lijkt me helemaal niet het kneusje in Zidrou’s oeuvre zoals het hier wordt voorgesteld, maar in tegendeel, bij de betere albums uit zijn laatste lichting. Maar ieder zijn mening natuurlijk.

    1. Anton, Zidrou brengt interessante ideeën aan, meestal thema’s die mensen kunnen beroeren (in dit geval seksualiteit en sensualiteit bij ouderen), maar heeft helaas het geduld niet meer om verder te kneden aan de scenario’s (ik vermoed vanwege overproductie). Te oppervlakkig. En dan mogen gelijkgestemden die Bloesems in de herfst ervaren als hetgeen ze zelf beleven, bij mij kwam die sensatie helemaal niet over, wel eerder geforceerd. Dat Aimé het talent is van de Lage Landen, staat buiten kijf. Ze heeft een enorm potentieel en moet verder blijven groeien. Maar op internationaal niveau, wil ze de top bereiken, moet ze nog meer zorg dragen aan haar grafiek. Bonin, Benoît Springer, Arno Monin, Oriol, Francis Porcel, Jordi Lafebre (de laatste vijf hebben ook al met Zidrou gewerkt), da’s toch nog een niveau hoger.

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *