Waarom kleur? In een periode van gescheiden blauwdrukken, het gebrek aan professionele artiesten en de mindere reprotechnieken was de kwaliteit soms bedroevend slecht en dat manifesteert zich x-aantal jaren later weer in deze heruitgave. Sommige pagina’s zijn ronduit afzichtelijk en minimaliseren de sterke tekeningen van Franz. Uitgever Le Lombard is bovendien karig met het toevoegen van een uitzinnig dossier. Over De oorlog van de 7 Heuvels: je kan er moeilijk overheen kijken, de niet zo bijpassende kleuren. Is hier voor de heruitgave mee geknoeid en mocht iemand op de computer even tonen het kunnen niet machtig te zijn? Zo’n ‘naakte’ illustratie op plaat 22 (kader 2) is dan ook een verademing en bewijst hoe vakkundig Franz zelf is. Het verhaal? Veel chaos in de veroveringsdrang van zogezegde ‘bevrijders’. Met speelbal Jugurtha die zich steeds moet bewijzen. Over De steppewolven: Vernal probeert nog steeds geschiedkundige elementen erin te verwerken. Eerder zwak omdat er weinig coherentie is en de personages amper blijven plakken. Heeft Vernal te weinig discipline om van A tot Z alles op voorhand uit te schrijven of is het Franz die tijdens het tekenproces zich vrijheden veroorlooft om andere richtingen uit te gaan. Steppewolven doet een beetje denken aan De wet van de Steppe uit Craenhals De Koene Ridder. Die laatste is wel van een ander niveau. Over De Chinese Muur: Franz, de man die schetsmatig quasi geen potloodtekeningen maakte en het er zo liet uitvloeien, wat een krak. Met een beetje meer discipline had hij een nog groter artiest kunnen worden. Alleszins een klassebak. De reis van Jugurtha en Vania zet zich voort, in de voetsporen van Marco Polo, alleen niet in een handelsgenootschap op ontdekkingstocht, wel trachten te overleven in de semi-barbaarse woestenij. Hoe worden westerlingen in het Verre Oosten behandeld? Dan moet je eerst voorbij De Chinese Muur geraken. Over De Rode Prins: Wie dacht dat Jugurtha zich zal kunnen kronen tot Rode Prins, komt bedrogen uit. Verrassend neemt Vernal een zeer politiek standpunt in en maskeert de Vietnamese Rode Khmer-genocide in dit verdoken politiek manifest. Straf om dit op een avontuurlijke wijze te openbaren. De Rode Prins, ongetwijfeld een van de beste Jugurtha’s.

6,5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *