Dit is niet de eerste keer dat filmtheater omgezet wordt naar strip. Cigalon en Het Petanquespel hadden het ook al in zich, evenzeer van Pagnol. Het is een beetje gekunsteld, gevangen in een beperkt, statisch decor, met acteurs als poseurs die gesticulerend potsierlijk hun dia- en monologen declameren. En toch is die menselijkheid zo naturel met vooral het subtiele geliefdenspel als leidraad. Je nieuwsgierigheid wordt zo geprikkeld om te weten te komen of Marium op termijn zijn vis aan de haak zal kunnen slaan. Verklaart hij alsnog de liefde of kiest hij voor het ruime sop? Zeemzoet getekend door Morice is het weer heerlijk vertoeven in het universum van Pagnol.

8/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *