Uit 2010, tien jaar later in het Nederlands vertaald. De oproep begint wreed met een bloeddorstige afrekening. Het is de aanzet voor Derrien en Plumail om hun verhaal over de oorlog in sequenties op te delen, verspringend van heden naar verleden. De eerste kennismaking met de protagonisten doet een beetje aan Het Uitstel van Gibrat denken, gezapig met een afspiegeling dat het allemaal wel nogal meevalt. Dat de hoofdrolspelers hun idealen vinden en elk op hun manier verzet aantekenen tegen hetgeen er aan de hand is. Dit eerste deel is allesbehalve verbloemend, drukt je zowel in het begin als op het eind met de neus op de feiten en voedt je nieuwsgierigheid. De oproep roept om meer!

7,5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *