Over De Talisman: voor een strip met een bedenkelijk niveau kan het totaal geen kwaad om een vertaler met een even bedenkelijk niveau in te schakelen. Zinnen zoals “Het lijkt inderdaad op een poging van de laatste kans” doen ongewild de wenkbrouwen fronsen. Middeleeuwse tekeningen waren vlak zonder dimensie, Pierret weet dat perfect over te brengen, zo weinig perspectief zit er in zijn decors. Hij zou zich nog kunnen herpakken met een ingenieus, te verwonderen scenario. Echter zijn talisman is voor dit deel opgebruikt. Het leverde hem geen extra inspiratie op. De Talisman, lachwekkend. En over De brandstapel: paarden, nee. Decors met perspectieven, nee. En zelfs de kleuren zijn zo vlak dat het nooit liefde op het eerste zicht zal zijn en worden met Pierret. Die verwonderlijke blik op plaat 23, kader 5: met of zonder onderlippen? Van Crozencs pogingen om zijn zus te redden zijn lachwekkend. Als een amateuristische dief in de nacht faalt hij telkens weer. Het wordt tijd om de Arenden definitief te onthoofden!

5,5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *