Des te meer Conans je leest, des te meer dat je vindt dat de verhalen behoorlijk inhoudloos zijn en altijd rond dezelfde pot draaien met een stuk fantasy-esoterie waar een volk religieus in ondergedompeld wordt, een oude, vergane cultuur waarvan restanten nu nog steeds in deze onbeschaafde wereld impact hebben. Is het een zinsbegoocheling of echt, de scheidingslijn is dun, al lijkt het resultaat van de inmenging toch steeds te wijzen op een fysieke manifestatie. Tot nu toe is enkel Robin Recht er in geslaagd om dit gegeven te verheffen en er een nieuwe wending aan te geven. Helaas overtuigt ook Virginie Augustin niet, die ondanks haar moedige pogingen best een beroep had gedaan op een scenarist(e) om de barbaar meer karakter te geven en vooral het verhaal je te laten beklemmen. Zonde, want haar tekeningen zijn het lezen waard.

6/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *