Elke vliegtuigstrip mag dan anders zijn, toch heb je ondanks de variërende context steeds het gevoel steeds weer hetzelfde te lezen: een bende ongeregeld met overroepen helden die zich onwrikbaar als macho willen manifesteren. Het squadron van Black Sheep laat minder in de ziel kijken en ook de dames eisen geen prominente rol op, wat bij Hugault veel vaker voorkomt. Dus dat romantische aspect krijgt geen vat op de stoere bonken. In De dood volgens Boyington ben je na lezing al vergeten wie Boyington was. En in Corsair tegen Zero besef je vrij snel waar de nul voor staat. Met zinderende luchtgevechten voor de fans. Black Sheep Squadron: rolbevestigend.

5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *