Je las reeds een kopie van Kinderen in het verzet, dit vierde deel blijft ‘bevestigen’ als doorslagje van de andere reeks. Zelfs als schrijver Dumanche er zich niet door liet inspireren, je hebt het allemaal al beleefd, de vechters in de schaduw die naast een bevrijdingsactie ook een Joods kind weten schuil te houden. Otéro vormt de grootste hindernis, zijn misvormde personages en averechtse, lege decors kunnen de geveinsde emoties (oké, niet geveinsd, maar ze komen zo artificieel over, de krokodillentranen). Schaduwvechters, pijnlijk.

3/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *