En hopla, meteen gekroond tot graphic novel-koningin van Amerika omdat Raina Telgemeier de successen aan elkaar wist te rijgen. In het Nederlands hebben we het voorlopig alleen moeten doen met het aanstekelijke Smile, helaas is Spoken minder intens en blijvend. De verstrengeling van twee culturen, het Amerikaanse gedachtegoed met de Mexicaanse dodencultus wordt belichaamd door de twee zussen die anders opkijken naar het leven. Net omdat het jongste meisje lijdt aan een chronische stoornis is het des te verrassend dat zij meer openstaat voor geestelijk contact. Wie weet wie je ooit in het hiernamaals tegen komt. Telgemeier behoudt de luchtigheid en vermijdt dramatische tranen. Waar ze wel goed in slaagt, is de kinderlijke nukkigheid, het puberale dat zich tegen alles en nog wat verzet. Telgemeier gebruikt een elastische, vlotte stijl die niet veel detail nodig heeft om de context te illustreren. Efficiënt, edoch artistiek niet hoogstaand. Spoken, een vlotte weglezer.
10-06-2020

6/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *