Zidrou heeft een interessant uitgangspunt, het moment van een seconde later die miraculeus een heel leven kan veranderen. Een heel leven? Meerdere levens. Op zijn Houdini’s, dan is hij er en dan weer niet. Je verwacht een knallende, gezwinde thriller in de zoektocht naar de ultieme waarheid om dan helaas net als een feestbommetje met snippers afgeschoten te worden die inhoudsloos dwarrelen zonder enige eenheid. De afronding is niet enkel teleurstellend, ze is vooral onvoldoende om je onverzadigbare honger te stillen, de magisch-realistische gebeurtenissen begrijpen? Ho, maar! Een scheet in een fles, meer niet. En ook Maltaite lijkt zich wel erg gemakkelijk van zijn taak te kwijten. Zonder geestdrift, zonder finesse en zonder voeling voor de optimale inkleuring. Zo zie je maar weer, een goede premisse levert zelfs bij goede en gevestigde auteurs niet noodzakelijk een goed resultaat op.
12-10-2020

6/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *