Hopelijk verschiet Bruno de Roover niet al zijn komische woordenkruit in deze oecologische (z)wijnenstal. Niet zoals vanouds, neen, straffer zelfs, zoals het zou moeten zijn ten tijde van Merho’s hoogdagen. Geraffineerd, diep(on)zinnig, de ene na de andere woordspeling (zelfs in andere talen) spuit de Roover aan de lopende band. Plus het surplus in de culturele identificatie. Het exotische decor is Frankrijk, de scenarist integreert plaatselijke idolen (Depardieu, Dutronc, Gainsbourg). Zelfs het verhaal heeft zijn sterke thrillerkanten, dus vanuit die schrijvershoek: top.
01-10-2020

7,5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *