Wat heeft de Nieuwe Wereld zoal te bieden? Veel. Al denk je in het begin het zoveelste warrige doorslagje te lezen, dit gebundelde tweeluik is de perfecte synthese van het bekeringsbeeld dat in verhalen wordt opgeworpen over de veroveringsdrang van de Spanjaarden (of blanken) op de wereld aan de andere kant van de oceaan. De cast is beperkt, een veroveraar, een omhooggevallen slaaf, een prinses en een priester. Deze combinatie geeft een heerlijke exotische mix vol sensualiteit en avontuur, zonder de morele waarden te negeren. De geschiedschrijving is niet belerend, het legt de moeilijke keuze voor om net keuzes te maken in het leven. Was het de juiste? Daar mag je als lezer zelf over oordelen. Het is even wennen aan de grafische tweestrijd tussen Coyère en Carloni. Elk hebben ze een eigen karakter, de ene open, ruimtelijk met filmisch heel wat beweeglijke actie. Tegenover de duistere Carloni, grimmiger, hoewel sommige scènes sensueler zijn. Komt deels ook door het verschil in inkleuring. Cochet versus Lerolle. Het lijkt alsof alles mooier samensmelt met Carloni’s inktlijnen. De Nieuwe Wereld, opwinding alom.
12-10-2020

9/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *