Hommagealbums, altijd gevaarlijk. Zeven korte verhalen door elf stripmakers, gegarandeerd dat er gerenommeerde kleppers tussen zitten. Werken ze er even toegewijd aan of is het een opdracht zoals zovele andere? De poort naar elders door Lodewijk – Molenaar en Jorg: overbodig. Mooi om het oorspronkelijk van Don Lawrence overnemende artiestentrio weer samen aan het werk te zien, edoch de vonk slaat niet over. Het matige verhaal, de kleuren van Jorg krikken enigszins het niveau op, al verzwakt hij naar het eind en maakt slordige invulfouten. Kim Duchateau hoort hierin niet thuis. Een parodie à la Kenny Rubenis eveneens in een andere tekenstijl kan wel, je eigen identiteit niet verliezend en toch letterlijk in de Storm-wereld ver’zeild’ rakend. Fred de Heij zorgt voor een eigengereide versie en legt voldoende exotische humor aan de dag. Robbert Damen begint sterk, hij kan de visuele spanning niet aanhouden. Ook hier, je voelt geen band met het origineel. De overjaarse Matena is helemaal bedroevend. Valkema’s idee met pointe is leuk, niet meer. De echte verrassing zit achterin verstopt: Klosin illustreert wel dat je Storm verrassend kan vernieuwen op een grafische manier.
08-11-2020

6/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *