Op internet ontstond enige artistieke commotie over de covertekening. Hoe is het mogelijk dat zelfs de verantwoordelijke uitgever niet ingreep bij deze nogal mislukte compositie en proportionele wanverhoudingen. De antwoorden waren des te hilarischer, de schuld omzeilend. Hoera, dé David B achter de schrijftafel. Hoera, Met heldere, realistische tekeningen van Giorgio Albertini, in de tekenstijl van klassiekers als Het vervloekte eiland en De tiara van Oribal. Euh, als de uitgever daarmee bedoelt: kijk naar de prentjes die Albertini af- of nagetekend heeft om de klassieke Alex te laten opdraven (pagina 19, kader 5; 9-5), hou dan ook je ogen dicht voor al de andere scènes waarin hij vrijelijk zelf moet invullen (9-9). Het schoentje wringt en het voelt zeer ongemakkelijk aan. Nochtans zou je Albertini’s eerdere werk eens moeten bewonderen, dat zou pas een revolutionaire verrassing zijn geweest in de Alex-wereld. David B weet bovendien dat verwrongen gezicht niet te redden. Hij doet je eerder verlangen om een andere (wel) grootse strip te herlezen waarin het nomadische volk ook een centrale rol speelt: De wet van de steppe uit De Koene Ridder. Je honger eist iets voedzaams! Geeuw.
08-11-2020

5/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *