Jan Bosschaert verkeert in verkeerde kringen en laat zich steeds strikken om een soort van PR-strip uit te tekenen, licht didactisch materiaal dat je een inkijk geeft in een bepaalde materie. Kan je als stripauteur trots zijn op hetgeen je hier realiseert, is het een verlies van talent? Ligt aan het resultaat en bij Lut is dat verrassend goed. Peter van Gucht vertelt een futuristisch verhaal waarbij je gek genoeg gekatapulteerd wordt naar het verleden. Ondanks de technologische ontwikkeling is de sociale toestand helemaal op het niveau van het begin der twintigste eeuw. Als dat de toekomst is die we voor ogen hebben, ziet het er alleszins niet rooskleurig uit. Lut is genuanceerd genoeg om de vakbondsrol niet op een sokkel te plaatsen, het is geen heiligmakende hagiografie, maar plaatst alles wel in het juiste perspectief. Wat als er geen verbondenheid was, geen eendracht, geen middel om de werknemersfrustraties te kanaliseren. Lut braakt geen vingerwijzende wijsheden uit, handig gebruikmakend van moderne technieken is het aan jou om eventueel via de QR-codes binnenin verder te graven. Geen afremmende opdringerigheid, dat verdient op zich al een pluim. Net als het professionalisme waarmee Bosschaert de opdracht realiseert. Deze opdrachtstrip heeft wel degelijk bestaansrecht.
08-06-2020

7/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *