Met twee zijn ze om het verhaal in goede banen te leiden, met twee zijn ze om dat sombere relaas over de Vampier van Barcelona te definiëren en helaas met twee helpen ze de feiten om zeep. Je volgt enkel het laatste stuk van de zoektocht naar de ware toedracht, wanneer bij toeval de schuilplaats ontdekt wordt en het ‘slachtoffer’ halsstarrig de lippen stijf houdt en geen informatie deelt. Misschien net omdat er zo weinig geweten is dat er geen pogingen ondernomen worden om ‘een wat voorafging’ uit te tekenen. Uiteindelijk weet je zo goed als niets: het verloop, de psychologische achtergrond, de geestesgesteldheid waardoor de horror van de vampier geminimaliseerd wordt en je zelfs twijfelt aan de dader! Jandro González is niet van de soort Spaanse rastekenaars die het tekenbloed in het lijf zit. Zijn striprealisme komt uitvergroot over (oorspronkelijk verschenen in een ander formaat?) en mist echte schwung. De Vampier van Barcelona, je bloeddorst is niet gestild, je geraakt er niet in de ban van, noch word je er een fan van.
20-04-2020

5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *