Blij als een kind mocht ook Brunschwig aan het werk om ZIJN Conan te schrijven. En hoewel hij zich de grammatica en de woordenschat volledig eigen heeft gemaakt en deze Conan zelfs het origineel dicht benadert, met vooral het aspect magie dat een zeer prominente rol blijft spelen, is net dit ‘gewone’ niet hetgeen je van hem verwacht. Misschien komt het ook door Etienne Le Roux die met traditionelere tekeningen (vergelijk het binnenwerk met de voorkaft) de grandeur minimaliseert en dat zelfs ondanks de massascènes binnenin. Scharlaken citadel leest als een gewone Conan. Scharlaken citadel is zelfs een gewone Conan. Alleen verwachtte je van deze twee auteurs méér.
22-03-2020

6/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *