Grafisch gaat Otéro er op vooruit, alleen leest Dumanches scenario als een te geforceerde poging om dit jonge verzetsverhaal zo dramatisch mogelijk te kleuren. De auteurs hebben natuurlijk de pech op te moeten boksen tegen Kinderen in het verzet en De oorlog van de Lulu’s, twee reeksen waar het gevoel wel meteen goed zat. Op vrije voeten is, gezien de inhoud, een gekleurd verhaal met als gast een kleurling uit het bevrijdingsleger, het drama wordt wederom niet geschuwd en laat zien dat oorlog voeren geen spelletje is. Geen hoogvlieger.

4/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *