Proficiat, Jim. Zelfs al heb je de indruk dat deze voortzetting slechts opgevat is als uitmelkerij van een interessant concept, elkaar om de zo veel jaar buitenechtelijk in Rome weerzien, de auteur laat zich van een bredere kant zien met enorm veel tederheid en bovenal een confronterende familiedrang die je raakt daar waar dit het meest pijn doet. De liefde tussen twee personen verschuift, het speelveld wordt verbreed met ouderlijke gevoelens. Niet enkel door het overlijden van Maries moeder, het besef voor Raphaël zelf ten opzichte van zijn dochters én zijn moeder, het laat je niet onberoerd. Pagina 82 is daardoor een pareltje. Nee, het huis-, tuin- en keukengefilosofeer van Jim heeft een unieke magie. Zonder goedkope trucjes een mooie reis afrondend.
27-11-2020

8/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *