Over deel 1: je kan het moeilijk voorstellen dat Pierre Wachs niet zelf instaat voor de inkleuring van zijn strip. De aanvullingen door Dominique Osuch zijn zo perfect met onder andere de kleurschaduwen (pagina 4, de glooiingen van het tentzeil) die de scènes volumineuzer en dimensioneler maken. Het interieur op pagina 18, kader 1, mooi. Pierre Wachs is voor dit historische genre niet de statische artiest die slechts één gezichtspunt gebruikt. Hij laat in dit klassieke genre de camera voluit bewegen (pagina 22), bijzonder knap. Neem bovendien de cover, geen beeldenstorm, maar je voelt die duivelse dreiging van religieus fanatisme. Richelle schrijft een boeiende thriller in een historische context. Je kennis over de politieke steekpartijen met kerkelijke invloeden gaat er meteen op vooruit. De krijgers van God, geschiedkundig verantwoord. Over deel 2: dit deel wordt iets meer persoonlijk, een vendetta tussen de Guises en de de Condés, twee religieuze kampen tegenover elkaar met als inzet de koninklijke macht. Zo zie je maar weer wat godsdiensten, hoe dicht ze ook bij elkaar aanleunen, zoal teweeg kunnen brengen ten koste van de gewone man in de straat. Pierre Wachs is subliem in het uitbeelden van het alledaagse. Tijdens een stadsscène (pagina 46, kader 6) zie je iemand ongegeneerd haar gevoeg doen, bovendien de pispot waarvan de inhoud uit het raam wordt gekieperd, het varken dat als huisdier gedwee volgt. Qua historische evocatie zit dit snor. Over deel 3: Philippe Richelle moet zich beperken tot slechts drie delen van elk 56 pagina’s en dat is jammer om deze Franse interne godsdienstoorlog te vatten. Een verschil in het religieuze gedachtegoed resulteert in duizenden onschuldige slachtoffers. De ene denkt er zus over, de andere zo. Beschamend wat fundamentalistische ‘beschavende’ overtuigingen teweeg kunnen brengen, pijnlijk om het gebrek aan toegeven te moeten ondergaan. Richelle schrijft iets te compact, Pierre Wachs evoceert evenwel voor de zoveelste keer op passende wijze de geschiedenis. Hij zuigt je mee in deze fascinerende historie. De martelaren van Wazzy, de geslaagde afronding van dit drieluik. Over deel 4: protestantisme versus katholicisme, een interne strijd die Frankrijk compleet verscheurt. Wie beslecht het pleit. Net als in vele oorlogen kunnen bevriende makkers mits omkoping de grootse vijanden worden, Richelle pakt uit met valse kuiperijen des mensen. De positieve pleitbezorger voor deze reeks is vooral Pierre Wachs. Zijn tekeningen stralen geschiedenis uit, al dient inkleurder Dominique Osuch ook geëerd te worden. De Krijgers van God, een historisch huzarenstukje. Over deel 5: de strip die als reeksnaam dezelfde titel draagt (Bartholomeüsnacht) van Stalner kan in de verste verte niet tippen aan de hoogstaande kwaliteit die hierin opgevoerd wordt. Dit allerlaatste deel vol offers is zo hartverscheurend met al die misdaden tegen de menselijkheid in naam van het alomvattende geloof. Schitterend is de weergave van de manipulatieve, politieke machtsspelletjes, steeds proberend in te spreken op de besluiteloosheid van een radeloze en vaak razende vorst. Richelles scenario is qua climax top. Maar daar bovenop die geweldige tekeningen van Pierre Wachs brengen je elegant naar de juiste periode, al mag je de kleurentoevoegingen van Osuch natuurlijk niet onderschatten. Dit is zo akelig echt dat je blij bent toen niet geleefd te hebben.
23-03-2020

7,5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *