Aan een gezapig tempo schrijdt Mattéo’s Spaanse revolutie voort. Pionnen die wegvallen, pionnen die terug op het schaakbord geplaatst worden. Het drama voltrekt zich helemaal voor de protagonist eens hij zijn ware afkomst leert kennen, Gibrat doet er nog een extra portie pathos bovenop. Het is ondertussen routine geworden, Wel weet de artiest je steeds te charmeren met die warme kleuren, alsof de wreedheid van de oorlog weggemoffeld wordt onder een onberoerd laagje sneeuw. Enkel de voetstappen laten sporen na. Deze vijfde periode, theatraal mooi.
17-11-2020

7/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *