Een bloemlezing van twee besprekingen. Over deel 2: had scenarist Runberg Kleokalt, Mezoke, Ifken en Schwigo Morrs echt niet gewoon Jan, Piet, Joris en Corneel kunnen noemen? De complexiteit van al die namen en personages maakte het er niet makkelijker om. Wie behoort tot welke groep? Waar komt deze of gene vandaan? Toch heb je daar uiteindelijk niet zo’n last van. Wat in het eerste deel moeilijk lag -eveneens de namen van rassen, planeten en figuren- ebt hier weg doordat alles zich concentreert rond de ultieme confrontatie. Je voelt de dreiging gaandeweg groeien, de spanning stijgt ten top en de climax is bevredigend. Orbital 2 is een spannende actiestrip met mooi tekenwerk, vooral wanneer Pelle explosieve silhouetten toont bij lichtgevende uitbarstingen. Over deel 3: als er één goede reden is om dit te kopen, dan kom je terecht bij Pellé’s schitterende schilderijen. Neem al de kleurtonen en het minutieuze decorwerk dat verfijnd een stad weergeeft op de achtergrond, je vergaapt je aan de pagina’s 8 en 9. Zelfs voor een niet-realist dwingt Pellé respect af voor de combinatie van pagina-opbouw, dynamisme, de filmische decoupage en de levensechte aliens en mensen. Orbital leeft, dat is zo klaar als een klontje. Daarbovenop mogen we ook genieten van een spannende plot waarbij de interplanetaire vrede bedreigd wordt door ‘wezens’ die er niet bij gebaat zijn dat het in het heelal er rustig aan toegaat. Hopelijk moeten we géén twee jaar wachten op het vervolg, want dit vraagt om snel méér.
30-11-2020

7,5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *