Succesformules dienen om uitgemolken te worden, economische wetten teren daarop. Plus ook het schaapachtige publiek is niet vies van enige (eeuwige) vervolgen. Scenarist Desbergs geduld was op en cashte liever door zich te associëren met een andere tekenaar. En hoe goed Critone ook, hij zal altijd afgerekend worden door de vergelijking met Marini. Terwijl de ene de figuren over de pagina’s laat dansen, gaat de andere gebukt onder statischer acteerwerk. Extra minpunt is de synergie tussen Marini en Desberg voorheen. De tekenaar was niet zo maar de gedweeë uitvoerder, da’s nu wel het geval. De Desbergstempel vlakt al het frivole af en laat de plot verzanden in een Oosterse Woestijn. Best s/taai.
15-12-2020

6,5/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *