Over deel 1: tja. Oorlog. Piloten. Vliegtuigen. Geschiedenis. Barron en Taborda richten hun pijlen op de Falklands-oorlog, met een voorkeur voor het Argentijnse kamp. Ambitie versus overambitieus. Heldendaden versus vertwijfelde lafheid. Willen maar niet kunnen, inleven behoort niet tot de opties. En dat maakt Skyhawk saai met weinig potentieel. Taborda heeft grafisch wat in zijn mars, technisch zullen de liefhebbers likkebaarden. Echter qua perspectieven (pagina 29, kader 3 en 4) zie je hoe voorplan en achtergrond bij deze interactie niet overeenkomen. Over deel 2: zelfde team, zelfde situatie, andere vliegtuigen die centraal staan. Taborda simplifieert, gezien de mindere grafische kwaliteiten denk je eerder dat deze episode vóór Skyhawk getekend werd. Manga-achtige invloed (Chinatan neigt naar een Japans personage). Barron vergeet vooral een interessant verhaal te vertellen. Veel explosies komen er in voor en toch zie je nergens onomatopeeën staan. En ten slotte over deel 3: pilotenheroïek vanuit een minder voor de hand liggend standpunt. Dit keer zijn het niet de Engelsen, Amerikanen, noch de Fransen die het voortouw nemen, Barron schrijft de kroniek van Argentijnse helden die ondanks het vooruitzicht van de niet te winnen strijd tussen David en Goliath zich toch er ten volle in werpen in naam van het vaderland. Helaas blijft de strip Falklands een oubollig voorbeeld van de artistieke focus op het correct tekenen van de vliegtuigen. Alles wat personages betreft wordt echter bevolkt door houten klaassen. Grafisch niet geslaagd.
11-09-2018

5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *