Pfff, wat hoort Dorison zichzelf toch graag praten, ellenlange monologen om de steeds veranderende situatie te schetsen. Mocht het dan nog literair zijn! Een samenvloeiing van woord en beeld, liever opgesplitst in (nog) meerdere delen ware optimaler. Bovendien zo duister, macaber, zelfs dodelijk waarbij kinderen op jonge leeftijd hun onschuld verliezen. De Parnotte van de vloeiende, esthetische lijn, heeft plaats geruimd voor een rauwere, meer krassige variant.
15-12-2020

6/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *