Al degenen die Het beest gelezen hebben, uiten zich lyrisch over de kwaliteiten van het boek. ‘De strip van het jaar. Betoverend. Magisch. Wondermooi.’ En ja, het zijn superlatieven die het traktaat dat Frank en Zidrou jou afleveren perfect verwoorden. Een kanjer van 150 bladzijden die leest als een sneltrein. Perfect afgemeten op dat bijna vierkantige formaat met één tot maximaal zes kadertjes per pagina die naar je gevoel voortdurend eindigen met een cliffhanger. En zelfs al ben je geen dierenliefhebber, hoe kan je niet vermurwd worden door die aanstekelijke huisdieren van het gepeste jongetje. Wat een grandioze opener, alsof je naar de openingsscène van King Kong of Jurassic Park zit te kijken, de gestage opbouw om de eerste glimp van het woeste ‘monster’ op te vangen, helemaal gebiologeerd, anders dan je gewend bent bij een Robbedoes van Franquin waar de Marsu al huppelend vrolijk rondspringt. Qua eerbetoon kan dit tellen. Het boek straalt zo veel liefde uit dat zelfs de gendarmes sympathie opwekken. Op de familie Steinberg na (een symbolische betekenis, die Joodse naam?)! Verdiep je je verder in de materie merk je dat de karikaturale figuren een stuk uit uitgever Dupuis’ verleden weerspiegelen. Grote coryfeeën (Delporte, Jijé, Franquin) passeren de revue. Het beest, beestig goed.
15-12-2020

9,5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *