Milan Hulsing verzandt in het magisch-realistische moeras van Hugo Pratt en laat zijn helden in een Corto Maltese-achtige sfeer ronddwalen. De kleurkeuze is niet optimaal en werkt eerder storend dan aanvullend. De lettering is eveneens allesbehalve verrijkend, elke hoofdletter in vet gedrukt, het ontsiert elke normale gedachte. Dat zijn visuele stoorzenders. Echter het ontbreken van een band met de al dan niet fictieve personages zorgt voor een ongezonde afstandelijkheid. Veel gezwets zonder identificatiemogelijkheden. Voorlopig hoeft Naomi niks meer te vertellen.
29-12-2020

4/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *