En zo krijg je ook eens het oorlogsrelaas vanuit een ander perspectief verteld. Twee authentieke getuigenissen koppelt Juncker aan elkaar. Of de fictieve ontmoeting tussen de twee vrouwen effectief heeft plaatsgevonden, het is niet belangrijk. Wel hun doorleefde lot dat ze met de lezer delen. Het voordeel van de ontmoeting is dat ze beiden geconfronteerd worden met hun eigen visie op alle ervaringen. Ingrid als Duitse, enigszins genuanceerd omdat ze voor het Rode Kruis werkte, alleen ondertussen al zo pessimistisch door al de ontberingen die ze moest ondergaan. Evgeniya als Russische, ondanks de drie jaar legerervaring nog naïef door haar geïndoctrineerde levensvisie. Vrolijk word je er alleszins niet van, missie geslaagd voor Juncker. De uitgemergelde gezichten, de holle oogkassen, ze versterken het lijden. Alleen in Berlijn is bewust grauw in grijstinten getekend, zoals de stad in puin nu de Russen als overwinnaars zijn binnengevallen. Duik mee in een stuk geschiedenis en aanschouw de ‘schoonheid’ in de mens. Die is wederom niet zo fraai.
31-12-2020

7,5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *