De cover dekt de lading niet en doet het tekenwerk van Frenk Meeuwsen oneer aan. In eerste instantie denk je met een Olivier Schrauwen-kloon te maken te hebben, het gesealde boek belemmert je binnenin te kijken om vast te stellen dat Meeuwsen er een dagdagelijkser, meer toegankelijker stijl op nahoudt. Toch de eerste pagina’s katapulteren je in een Franse autobiografische omgeving met perfect passende kleuren. Frenk Meeuwsen heeft duidelijk wat in zijn mars. En dat blijft hij tweehonderd pagina’s lang bevestigen. Het verhaal is de klassieke herbeleving van een in-aantocht-zijnde vader met de daarbij gepaarde vreugdes en angsten, emoties die iedere aanstaande bevangen. Hoe gemoedelijk en reëel ook, Meeuwsen zit gevangen in het banale en kan het tonen van een ‘gewone’ spiegel niet overstijgen. Het is sympathiek en accuraat, maar de spanningsboog is te ordinair om groots drama te verwachten. Da’s dan misschien het probleem van de lezer die net iets meer wil dan deze documentaire.
17-01-2021

7/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *