Over het eerste deel: Winter 1709 kreeg een prijs toegekend, voor het beste tekenwerk of het betere scenario. Artiest Philippe Xavier voelt zich thuis in het desolate sneeuwlandschap. De prachtige scènes in de kou (pagina’s 8-9, subliem aangevuld door inkleurder Chagnaud) met pointillistische inkting (pagina’s 39 en 40) versterken het groezelige met bijna weggevaagde acteurs. Alleen de actie en de vechtscènes missen het overzicht om duidelijk te ontwaren wie nu de overhand heeft. Of komt dat ook doordat schrijfster Serneels de panache mist om dit historisch conflict optimaal te kaderen. Winter 1709 zit vol sfeer maar inhoudelijk overstijgt het niet. Wanneer er dan achtergrondinfo toegevoegd wordt, is dat apart onderaan de pagina als een voetnoot. Waar is de noodzakelijke natuurlijke synergie? Over deel 2: stel je voor dat er na deze Winter een tweede seizoen aanbreekt, de poort blijft geopend. Nathalie Sergeef bevestigt dat ze geen groots schrijfster is. Geen enkele keer dring je tot de essentie van de hoofdrolspelers door. Philippe Xavier tekent op zijn Vance, steriel en zielloos. Het enige wat het team wel geslaagd evoceert: de koele en kille afstandelijkheid.
15-02-2020

6/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *