Straalt zo iets zachts à la Magasin General uit. Grafisch omdat Jean-Paul Eid zich net als Loisel beperkt tot een schetsmatige invulling met als ‘inkleuring’ sfeervolle grijstinten, inhoudelijk omdat het onschuldige plattelandsmeisje ontluikt en haar weg zoekt om haar dromen te kunnen waarmaken. Bij Marie bleef het beperkt tot Montréal, Rose trekt verder de wijde wereld in. De dame van de ansichtkaarten is een sympathieke reconstructie, gekaderd in een raamverhaal, met de naar zichzelf geschreven postkaarten als leidraad. Gemoedelijk en warm, een boek om tijdens een grauwe herfstdag even weg te dromen. In plaats van te kiezen voor een groot aantal pagina’s, hadden de auteurs extra aandacht moeten besteden aan het verder uit te kneden scenario, net als een meer verzorgde visuele versiering. Dan zou de kers op de taart niet misstaan.
22-01-2021

7/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *