Stel je voor dat Jérome Phalippou het volledige boek in sepiakleuren geproduceerd had zoals op de titelpagina, dát zou je pas katapulteren in de grauwe oorlogswereld van het verzet. Nochtans is de openingsscène in kleur ook meteen raak, een beetje de realiteit evocerend zoals dat Rabaté het kleurloos deed in De nederlaag. Thierry Dubois probeert de mythe van Merlu te reconstrueren, het is niet altijd kristalhelder. Toch heeft De weg van de nederlaag karakter en intrigeert ze om je ongeduldig af te wachten naar het vervolg. De verwijzingen en knipoogjes naar stripreeksen die Phalippou bewondert, leiden af en doen afbreuk aan de sérieux. Maar het toont ook de liefde die de artiest wegdraagt voor het métier. Deze eerste Merlu, een goed begin.
17-01-2021

7,5/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *