O ja, dit voldoet zeker aan het klassieke predicaat van de ‘graphic novel’. Helaas beroofde de artiest zich van het leven, dus de positieve respons op dit negatieve gebeuren (na een maand moest het album reeds herdrukt worden), kon Ward Zwart niet meer meemaken. Een grafische roman volgens het boekje dus. Dik. Check. In een losse, licht alternatief realisme getekend. Check. Nihilistisch trachtend de zielenroerselen van getormenteerden weer te geven. Check. Liefst zonder echt verhaallijn. Check. Even waan je je in een Dan Clowes waar eveneens verloren personages te pas en te onpas opduiken. Gezien de productie dicht bij huis, is Ik kom van ver niet van toepassing. …Maar blijf niet lang daarentegen wel. Want in je geheugen vervaagt reeds het weinigzeggende van Smits’ scenario. Of is dat de persoonlijke inslag van een verloren generatie? Het krediet dat Ward Zwart opbouwt met de overgave in zijn grafische bijdrage aan het geheel, wordt helaas ook ondermijnd door de losse slordigheid in het waarheidsgetrouwe weergeven. Neen, Ik kom van ver maar blijf niet lang blijft niet plakken. Hoewel intrigerend, toch liever het meer diepgaande Melville van Romain Renard.
22-02-2021

6/10

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *