Boeken die je ongemakkelijk doen voelen, hoe vaak komt het voor? Ben Gijsemans liet ons de ontheemde Hubert al volgen, maar dit levenspad van Aaron is nog dikker bezaaid met (on)overkomelijke hindernissen. Door net te kiezen voor het monotone en zo uitgebreid verslag te schrijven – euh te tekenen – hoe Aarons dagdagelijkse sleurleven er uitziet, het reflecteert de verveling die ons voortdurend laat uitschijnen alsof de tijd voorbijvliegt. Terwijl Aaron niks gedaan krijgt, slikt Gijsemans zijn artistieke trots en tekent die routine voluit, neemt er rustig alle tijd voor om her repetitieve, saaie leven van de weinig ambitieuze kerel in beeld te brengen. Geleidelijk kruipt hij in je systeem en begin je eenzelfde fascinatie te voelen, zonder te beseffen waar dit uiteindelijk naartoe gaat. Het toont alvast dat Gijsemans over de nodige maturiteit beschikt en nu reeds als jongeling het niet alleen aandurft om deze grensverleggende ontdekking van Aaron te openbaren, hij kan ermee overweg. Qua artisticiteit blinkt de artiest uit in durf, kunnen en kennis van zaken. De superheldenspielereien ontkrachten de worsteling van deze gewone jongeman.
03-03-2021

8/10

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *